Hallo 2012!

Het is erg moeilijk om het afgelopen jaar te beschrijven. Het jaar 2011 heeft zo zijn hoogtepunten gehad, maar ook zijn dieptepunten. Helaas kenmerkte 2011 zich voor mij met meer dieptepunten dan hoogtepunten.

Een van die dieptepunten is de breuk tussen Anne en mij. Na ruim drie jaar besloot ik er een punt achter te zetten. Niet omdat ik niet meer van d’r hield, maar omdat onze relatie al een aantal maanden in zwaar weer verkeerde, en ik op een gegeven moment besefte dat ik niet meer gelukkig was. Er is niet echt 1 reden waarom ik er een punt achter gezet heb. Het zijn een aantal factoren bij elkaar die mij ertoe hebben bewogen te stoppen met de relatie. Soms vraag ik me nog wel eens af of ik wel een goede keuze heb gemaakt, maar een echt antwoord krijg ik daar nooit op. Wat wel een feit is, is dat ik sindsdien meer energie heb, dingen makkelijker oppak, en meer aan mezelf kan werken.

Een hoogtepunt is het traject wat ik volgde bij de Jellinek voor mijn alcoholmisbruik. Ruim een maand geleden hebben mijn psycholoog en ik besloten dat het niet noodzakelijk was om verder te gaan met het traject omdat ik steeds beter zicht heb op wat ik kan en wil wat betreft alcohol. Het is een van de hoogtepunten van 2011. Jarenlang heb ik hiermee zitten worstelen, niet wetende waar ik het nou moest zoeken, wat ik wilde, wat ik kon, mijn zelfvertrouwen was wat dat betreft praktisch nul. Om nu zover te zijn dat ik maat kan houden (ook thuis!) is een enorm fijne gedachte. Een enkele keer drink ik nog wel eens wat meer dan goed voor me is, maar dat is volgens mijn psycholoog vrij normaal. Zolang ik er maar niet dagelijks mee doorga. En een echte terugval van dagelijks veel drinken heb ik al een hele tijd achter me gelaten, iets waar ik blij en trots op ben! Het voelt goed om weer iets in eigen handen te hebben!

Een van de andere moeilijke punten afgelopen jaar was het financiële plaatje. Met een Wajong-uitkering en een huis wat betaald moet worden is het ontzettend pittig om er een fatsoenlijk leven op na te houden. Als je elke eurocent om moet draaien, blijft er nauwelijks ruimte over voor leuke dingen die ook goed zijn voor mijn sociale leven, laat staan dat het mogelijk is om te sparen. En al heb ik een harde les geleerd in mijn WSNP-periode van 2005 – 2008, het blijft ongelooflijk moeilijk om rond te komen. Maar deze mentaliteit heb ik ook omgedraaid. Het hoeft niet moeilijk te zijn! Tegenwoordig zie ik het meer als een sport om te zoeken naar aanbiedingen om, ook al is het maar 1 euro, te besparen. Verder ga ik veel bewuster om met water en energie. Dit resulteerde in een teruggave van 265 euro op mijn jaarafrekening van NUON. En daar doe ik het voor! Ik hoop dat ik deze lijn voort kan zetten in 2012, ook al is het economische klimaat er niet naar. De bezuinigingen en de duurdere levensmiddelen geven je een aardige klap in het budget. Maar ook in 2012 zal ik proberen de eindjes aan elkaar te knopen!

Op sociaal vlak is er niet zoveel veranderd. Vrienden hebben is leuk, maar ik ben daar niet echt het type voor, nooit geweest ook. Laat mij maar een einzelganger zijn. Wel ga ik regelmatig naar Belgie, naar Marc en Caroline. Hun ken ik al jaren, en ik kom er altijd heerlijk tot rust. Bij hun heerst er een hele rustige, gemoedelijke sfeer waar niks moet, en alles mag. Vrijwel altijd gaan we dan ook even langs Caroline haar ouders. Zij vinden het ook altijd leuk om mij even te zien. En op het moment van schrijven zit ik ook in Belgie. Het is de eerste keer dat ik oud en nieuw hier vier. Geen oliebollen, maar een vier gangen-menu! Marc en Caroline zijn ook de vaste oppassers van Mara, mijn hond. De afgelopen maanden is Mara meer in Belgie geweest, dan bij mij thuis in Lelystad. Dat is uiteraard allemaal in overleg gegaan, maar ik ben blij dat ze 6 januari weer thuis komt! Heerlijk buiten lopen met haar, spelen en ravotten!

Ook Sjors mijn kat geeft me veel liefde en plezier. Sjors is ontzettend aanhankelijk en vindt het drie keer niks als ik voor een paar dagen naar Belgie ga. Maar als ik thuis ben, dan is hij altijd bij me, tenzij hij buiten aan het spelen is. Bij mij op de bank als ik het journaal kijk ‘s avonds, tegen me aan in bed, ja, vaak komt hij zelfs om kopjes bedelen als ik voor de computer zit! En uiteraard krijgt hij die!

En dan nog een persoonlijke noot voor mijn lieve ouders. Het is bijzonder dat mijn ouders hoe dan ook blijven geloven in mij, en mij helpen waarmee ze kunnen. Afgelopen Kerst had ik tweede kerstdag veel last van mijn refluxziekte, wat tot gevolg had dat ik er voor koos om niet mee te doen met gourmetten. Ik was wel bij hun thuis gekomen, maar ik kon het simpelweg niet aan. Het zijn momenten dat ik in dubio zit, er van baal dat ik keuzes moet maken en ook weet dat als ik kies voor mezelf, mijn ouders ook een beetje kwets. Het feit dat mijn pa mij vastpakte, me een knuffel gaf, en ik zonder schaamte een traan kon laten… We begrepen elkaar. Ik ben er heel erg blij mee dat mijn ouders er begrip voor hebben, en het me niet kwalijk nemen. Pap en mam, ik hou van jullie!

En dan is het nu bijna 2012. Een nieuw jaar met nieuwe kansen en nieuwe mogelijkheden. Een van de dingen die ik dit jaar wil bereiken is werk. Dit staat bij mij stipt op nummer 1. Het is ontzettend belangrijk om deel uit te maken van de maatschappij. Niet alleen voor anderen, maar vooral voor mezelf, het opdoen van nieuwe sociale contacten is nooit verkeerd.

Lieve familie en vrienden: Ik wens jullie voor 2012 een schitterende witte winter, een prachtig bloeiende lente, een zonnige en droge zomer en een kleurrijke herfst toe! Maar bovenal een jaar vol geluk, wijsheid, liefde en vriendschap!

R.