Dit jaar heb ik op vrijdag 9 maart 2012 zaad van reuzen Zonnebloemen gezaaid, ook wel bekend als de Helianthus Giganteus. Deze 12 zaden, elk in een eigen potje, doen het verbazingwekkend goed in een eenvoudig kweekkastje van bijvoorbeeld de TuinExpress.

Elke week probeer ik een nieuwe foto bij te plaatsen, en hoop ik dat het uiteindelijk grote en hoge Zonnebloemen worden van minstens 250 cm!

Het zaaien en ontkiemen:

Het leuke aan Dropbox is, is dat je er vanaf elke computer, laptop, smartphone of Ipad bij kan. Je raakt nooit meer wat kwijt! En dankzij de ingebouwde synchronisatie-tool, zijn alle bestanden up-to-date! Altijd de nieuwste bestanden bij je. Ideaal! Eenmaal verslingerd aan Dropbox vraag je je af hoe je het ooit zonder hebt kunnen doen!

Alle bestanden zijn vanaf elke willekeurige computer te benaderen!

De gebruiker kan Dropbox overal ter wereld vanaf elke willekeurige computer, smartphone of Ipads benaderen. Het enige wat je nodig hebt, is een werkende internetverbinding. Sterker nog: Door hetzelfde Dropbox-account vanaf verschillende computers te beheren, kunnen de lokaal opgeslagen bestanden probleemloos en snel onderling worden gesynchroniseerd. Je kunt een eenmaal opgeslagen en gesynchroniseerd bestand dus probleemloos op een andere computer verder bewerken. De verschillende computers hoeven ook niet te beschikken over hetzelfde type besturingssysteem, Dropbox kan namelijk ook op Mac- en Linux-computers worden geinstalleerd. En is het niet gewenst of niet mogelijk om de software voor Dropbox te installeren (bijvoorbeeld in een internetcafé), dan kan Dropbox altijd nog via de webinterface worden benaderd!

Zijn mijn bestanden wel veilig in Dropbox?

Voor synchronisatie wordt een beveiligde SSL-verbinding opgezet, daarnaast worden de te synchroniseren bestanden vooraf versleuteld met AES-256 (deze encryptietechniek wordt ook bij internetbankieren gebruikt). Je mag er dus wel vanuit gaan dat het synchroniseren redelijk goed is beveiligd. Dit wil echter niet zeggen dat alle vertrouwelijke documenten zomaar aan Dropbox moeten worden toevertrouwd! Je moet altijd voorzichtig zijn met het online zetten van belangrijke of vertrouwelijke gegevens. De online bestanden zijn namelijk direct toegankelijk voor iedereen die de inloggegevens (het e-mailadres en het bijbehorende wachtwoord) weet te bemachtigen.

Om de veiligheid van de inloggegevens te waarborgen, is het verstandig de inloggegevens niet door de browser te laten opslaan (met name wanneer op een openbare computer wordt gewerkt) en regelmatig het wachtwoord te wijzigen. Tevens kan worden overwogen de vertrouwelijke bestanden eerst te versleutelen met een encryptieprogramma als TrueCrypt voordat ze in Dropbox worden geplaatst.

Beginnen met Dropbox?

Allereerst heb je natuurlijk een Dropbox-account nodig. Deze kan je hier aanmaken! Bij gebruik van deze link krijg je er ook nog eens 250MB extra bij. Gratis en voor nop!

Hierna heb je natuurlijk het softwarepakket voor op je desktop of laptop nodig. Deze vind je hier!

Je wilt het ook op je smartphone en/of iPad hebben? Dat kan!

Vragen? Reageer!

car•na•val het; o -s oorspronkelijk r.-k. feest, voorafgaand aan Vastenavond

VanDale zegt dat het een Rooms-Katholiek feest is, voorafgaand aan Vastenavond. Vastenavond is de dinsdag voor Aswoensdag en traditioneel het einde van de carnavalsperiode. Tot dinsdagnacht 00.00 uur mag nog Carnaval gevierd worden en is het toegestaan om je als een volslagen debiel te verkleden en te gedragen.

Carnaval is een feest waarbij mensen die normaal functioneren in onze maatschappij, goed zijn te omschrijven als mensen die modaal intelligent en weldenkend zijn. Met Carnaval vergeet men spontaan dat ze hersencellen hebben. Hierbij zetten ze het ook nog eens op een zuipen, en wel dusdanig dat ze bij de bekende bierfabrikanten reikhalzend uitkijken naar half februari.

Het totale gebrek aan gebruikte hersencellen en de enorme alcoholconsumptie heeft een groot resultaat, namelijk dat men massaal naar goedkope en slecht ingezongen takkeherrie gaat luisteren, ook wel omschreven als ‘Carnavalskrakers’. Zo’n carnavalskraker klinkt meestal nog slechter dan het geluid wat zich verspreidt als je je kat een rotschop verkoopt (probeer dit niet thuis!).

En dat snap ik nou écht niet. De meeste carnavalsvierders zijn dusdanig lam als ze thuiskomen dat ze hun radio niet eens meer aan kunnen zetten, laat staan dat ze de juiste frequentie kunnen vinden. En de volgende morgen zijn ze allemaal zó ontzettend brak dat ze alleen maar rustgevende muziek willen horen. Een lokale omroep zou dus heel erg goed kunnen scoren door pakweg gewoon Classic FM door te prikken in de vroege ochtend (zeg maar voor 2 uur in de middag). Ik bedoel; zie jij iemand ’s morgens vroeg met zijn brakke kop weer zo’n carnavalskraker opzetten? Ik niet.

Kortom: Is Carnaval nou écht zo leuk? Ik vind van niet. Het nut van je totaal van de kaart zuipen? Je als een idioot verkleden en polonaises lopen tijdens zo’n Carnavalskraker. Het zal wel aan mij liggen, maar ik zie hier totaal de lol en het nut niet van in.

Alaaaaaf!

Maar wat is nou de kracht van Social Media?

De kracht ligt vooral in het feit dat je in relatief korte tijd veel mensen kan bereiken. Het eerste bericht wat online gezet wordt op Social Media wordt gelezen door je ‘volgers’. Deze volgers kunnen jouw bericht weer delen, waardoor het ook zichtbaar wordt voor mensen die jij zelf niet als ‘vriend’ hebt. Deze ‘niet-vrienden’ delen het op hun beurt weer, waardoor je nog meer mensen bereikt.

Het is dan ook geen wonder dat de meeste nieuwsnieuwtjes via Social Media te vinden zijn. Vaak nog eerder dan het op digitale kranten, nieuwssites of het journaal staat. Zo ontzettend sterk is Social Media.

Zelf ben ik een late gebruiker van Social Media. Ik had wel een Hyvesaccount, maar heb er nooit veel mee gedaan. Facebook leek me in die tijd niet zo bijzonder, en Twitter was iets voor mensen met een interessant leven.

Toch ben ik nu een fervent gebruiker van Social Media. Waarom? Omdat je dan een veel grotere doelgroep bereikt, met alle mogelijkheden van dien. Het is fijn om dagelijks in contact te staan met vrienden uit heel Nederland. Verder voegt het ook iets toe aan die vriendschappen omdat ik merk dat het contact veel steviger is met een aantal mensen doordat ik af en toe iets lees op Facebook of iets met hen deel op Twitter.

Ook voor bedrijven is Social Media erg interessant, en inmiddels weten zij dat ook. Vrijwel elk bedrijf heeft nu wel een Facebook Fan-Page met aanbiedingen en lokkertjes. De medewerkers van deze bedrijven willen zich prettig voelen in de organisatie waar zij in werken. Wanneer je Social Media in je organisatie toelaat, geef je de medewerkers een bepaald mate van vertrouwen. Immers; bij deze media bepalen de medewerkers zelf welke informatie relevant en interessant is en hoe men met die informatie – en met elkaar – omgaat.

Kortom: Social Media is sterk en tegenwoordig hét medium om goed en snel een grote doelgroep te bereiken, die je weer kan gebruiken voor je Core Business.

Wat is jouw ervaring met Social Media? Hoe sociaal word jij er van? Betekent dit dat internet een onmisbare behoefte is geworden zoals lucht, eten en slapen? Voor mij wel, hoewel ik me nog wel die tijd kan herinneren dat we elkaar nog gewoon belden als we wilden weten hoe het ging. Alleen deden we dat niet dagelijks!

Erotisch kapitaal slaat op de eigenschappen die een persoon bezit en die een erotische reactie in een ander kunnen opwekken. Het gaat om twee soorten:

• Eigenschappen die aangeboren zijn en niet (makkelijk) te veranderen. Denk bijvoorbeeld aan je lengte, huids- en oogkleur.
• Eigenschappen die je kan verwerven door er geld tegenaan te gooien of door hard te trainen. Denk maar aan borstvergroting, liposuctie en bodybuilding. Ook kleding, haardracht en make-up behoren hiertoe.

Overigens is de erotische ‘waarde’ van die eigenschappen nogal gevoelig voor verandering. Lichaamsdelen die jarenlang bedekt of verstopt zijn geweest voor de buitenwereld, vertegenwoordigen een groter erotisch kapitaal dan delen die we elke dag te zien krijgen.

In de Victoriaanse tijd (1830-1900) bijvoorbeeld droegen vrouwen lange onderbroeken en rokken tot op de grond. Aan het einde van dat tijdperk konden mensen al helemaal uit hun dak gaan bij het zien van een kuit of een enkel van een vrouw.

En ik heb daar een hekel aan.

Nee, ik heb geen hekel aan de dovenwereld, of aan de mensen die er deel van uitmaken. Ik heb een hekel aan hoe graag ze willen dat de dovenwereld gaat domineren ten opzichte van de horende wereld. Het liefst hebben ze bij wijze van spreken dat alle horenden doof worden, zodat iedereen zich aan de doven aan kan passen, en iedereen gelijk is.

En daar wringt de schoen.

Al heel erg lang vraag ik me af waarom doven het gevoel hebben niet gelijkwaardig te zijn met horenden. Men is keer op keer in alle staten als iets niet gaat zoals zij het voor ogen hadden. Ze staan elke keer weer op hun achterste benen, en komen met ideeën die er totaal niet toe doen en/of haalbaar zijn. Verplicht gebarentaal op scholen om maar wat te noemen. Hoe haalbaar is dat?

Een tijdje terug was er een discussie op Facebook gaande over iemand met een CI (Cochleair Implantaat) die een groepje doven hielp met hun bestelling bij een snackbar. Dankzij haar kregen zij hun eten en waren ze haar heel erg dankbaar dat zij hun geholpen had. Dit heeft ze geweten, de reacties die ze er op kreeg waren niet mals. Veelgehoorde uitspraken waren: “Ze hadden ook pen en papier kunnen pakken!”, of “Als gebarentaal nou verplicht was op school, dan was deze miscommunicatie er niet!”. Mede hierom heeft ze die status dan ook verwijderd, en ik geef haar geen ongelijk.

Echt. Hoe erg kan je doordraven in ’t realiseren van je ‘ideale wereld’?

Gisteren was ik bij het Kruidvat om wat dingen te halen. Voor mij stond een bejaarde man van zeker 80+ jaar te zoeken naar € 2,80 om twee doosjes keelpastilles af te rekenen. Hij verwarde pinpasjes met zorgpasjes, kon geen kleingeld vinden en hij stond heel erg beteuterd bij de kassa, en snapte er zelf waarschijnlijk ook niet zoveel van.

Ik heb die € 2,80 voor hem betaald, en hij wilde me per se een hand geven omdat hij me dankbaar was. Ik had met hem te doen, en hij deed zó zijn best om het geld bij elkaar te zoeken. Wat had ik anders moeten doen? Bot moeten zeggen dat hij maar papiergeld mee had moeten nemen? Ik vond het niet meer dan fatsoenlijk om die oude man te helpen. Dat hadden jullie toch ook gedaan?

Waarom..?!

Waarom moet het dan wel een probleem zijn als iemand met een CI iemand helpt die volledig doof is? Waar is het wederzijds respect gebleven? Waarom kunnen mensen met een CI, mensen die doof zijn, en mensen die een geamputeerde been hebben niet gezamenlijk naast elkaar leven?

Waarom zijn doven zó gefascineerd door hun eigen wereld? Waarom zou je zo bekrompen zijn om alleen de dovenwereld als ‘beste’ wereld te zien? Waarom kan het niet samen met de horende wereld?

Waarom vinden doven een CI een verloochening van hun doofheid? Onder mijn lezers zullen ook vast mensen met een bril zijn, een prothese of andere hulpmiddelen. Hier hoor je ze natuurlijk nooit over, want dat is ‘normaal’.

Waarom kan een CI dan niet als een hulpmiddel gezien worden door doven, zonder er meteen een aversie tegen te hebben? Het is en blijft je eigen keuze om al dan niet een CI te nemen, maar ga niet roepen dat als iemand kiest voor een CI, die persoon dan de dovenwereld verloochent.

Waarom zou je het ideale van 1 wereld kiezen, als je het ideale van 2 werelden kan nemen?

Deze post is tevens geplaatst op Doof.nl

Een aantal weken geleden vroeg mijn broer me of ik een beetje handig was in het maken van websites. Natuurlijk, websites opzetten kan ik wel, maar hij wilde een webwinkel. Dat was voor mij nieuw, dus ik moest me in een compleet nieuw softwarepakket verdiepen. Het klonk allemaal zo mooi: Ontwikkel een webshop, regel een dropshipper, en laat het geld maar binnen stromen!

Helaas werkt het in de praktijk niet zo. Bij het brainstormen lijkt het allemaal zo simpel, zit het in je hoofd, en zie je al een grote gouden toekomst. Maar als je er echt voor gaat, komen er allemaal dingen op je pad: Je moet een KVK- en BTW-nummer hebben, een website, een betaalsysteem, een bankrekening, een voorraad of een dropshipper, je boekhouding moet op orde zijn en ’t belangrijkste van allemaal: Klanten!

Ja. Klanten. Waar haal je die vandaan? Dat was even een tegenvaller! Knappe jongen die ’t lukt om vanaf dag 1 al een vaste schare klanten te hebben, want klanten werven is natuurlijk het belangrijkste van allemaal! Je kan nog zo’n mooie webwinkel hebben en ongelooflijk stunten met prijzen, maar als je geen klanten hebt, dan heb je ook niks aan die mooie website.

Maar eerst de basis: Het opbouwen van een webshop. Behalve dat deze technisch gezien moet werken, moet deze ook functioneel zijn. Denk aan iDeal en andere betalingsmogelijkheden, een duidelijke indeling van je producten, maar ook dat het er mooi uit moet zien. Hier gaat heel erg veel werk in zitten. Ik hoopte dat ik in 6 weken klaar was met het ontwikkelen van de webwinkel. Praktijk: We zijn nog nergens. Een leermoment voor de ondernemer dus: Verdubbel de tijd die je in de planning steekt.

Veel e-ondernemers zullen het met me eens zijn. Op dit soort momenten ga je je afvragen of dit wel zo’n goed idee was. De twijfel overheerst, en je staat eigenlijk al op het punt om de handdoek in de ring te gooien.

Beste lezer: Dit is nou ondernemen. Als elke grote baas de handdoek in de ring zou gooien, dan zouden wij ook niks kunnen kopen. Het is dus een kwestie van doorzetten als je het écht wilt! Maar het is zeker goed om je doelen ruim de tijd te geven, en om goed na te denken of je het écht door wilt zetten.

Ook na de eerste maand met winst moet je niet meteen naast je schoenen gaan lopen. Het is leuk dat je een maandje in de plus draait, maar daar staat wel tegenover dat je eerst nog een paar maanden met verlies hebt gedraaid. En daarnaast blijven de rekeningen natuurlijk ook binnen komen. Denk aan de boekhouder die zijn centen wil en denk ook aan de hostingkosten die je hebt met een webwinkel.

En dan gebeurt er iets wat je niet hebt kunnen voorzien: De dropshipper of leverancier kan niet leveren, terwijl jouw klanten al wel betaald hebben! Wat nu? Het enige wat je kan doen is: Rustig blijven.

Ondernemerschap gaat hand in hand met rustig blijven. Als ondernemer moet je continu keuzes maken, die voor jou nadelig zijn, maar wel ten gunste van de klant. De klant is immers koning, en je wilt natuurlijk ook graag dat je klanten weer terug komen, toch? Daar staat tegenover dat jij eventueel keuzes moet maken die ’t einde van je bedrijf kunnen betekenen. En weer heb je een wijze les geleerd: Ga nooit met maar één dropshipper of leverancier in zee, maar zorg voor meerdere leveranciers. Geen problemen meer! Alleen oplossingen!

Misschien lijkt het er wel een beetje op dat ik een negatieve draai geef aan het e-ondernemerschap. Dat is echter niet zo. Vergeet alleen niet dat er ontzettend veel bij komt kijken, en je ook erg sterk in je schoenen moet staan, als je denkt een webwinkel te kunnen runnen.

Maar ja. Oók dat is ondernemen.